Poster un commentaire

Üzeyir Hacıbeyli – Leyli & Mecnun Uverturasi (Şebi Hicran) – LEYLI & MEDJNUN

PREMIÈRE PARTIE
Un jardin près de l’école. Medjnun guette la venue de Leyli.

MEDJNUN :
De l’absence je me consume, en quête d’une panacée
La douleur m’a envahi, à mon aide venez, venez
Et je pleure et me lamente, rossignol désespéré
Dans ma cage prisonnier, où est donc ma roseraie ?

LEYLI :
Victime de mon amour, me voilà seule et blessée
Cette peine pour mon malheur sur moi s’est effondrée
Autour de moi personne pour ma peine partager
Son absence trop me pèse, mon tourment a trop duré !
Medjnun s’approche de Leyli.

MEDJNUN :
Devant sa beauté solaire, de moi-même je ne suis plus maître
Je reste seul dans l’ombre en proie à mon mal-être
Esclave de mon amour, je n’ai qu’à me soumettre
De ma passion l’objet et l’impatience me tourmentent

LEYLI :
Sur le chemin de son cœur il m’a trouvée, je le sais
Il a su me toucher, m’émouvoir, je le sais
Laissons parler mon cœur, à quoi bon l’implorer
Et le monde entier connaît ma peine, je le sais

LEYLI ET MEDJNUN :
De ta beauté juvénile la grâce m’a touché(e)
Mes larmes de sang coulent pour toi, joyeux cyprès
À tes boucles, à tes sourcils je ne puis résister
Amour et désarroi de moi se sont emparés

MEDJNUN :
Te voyant égarée, cheveux épars, je suis ruiné
De tes lèvres l’éclat carmin a fait de moi un muet
À la vue de ton visage mon âme s’est embrasée
Et je ne suis que soupir devant ta jeune beauté

LEYLI :
Voyant son désespoir mon cœur est déchiré
Ce garçon si jeune et frais m’a bien troublée en vérité
Je ne puis que l’admirer et en larmes m’épancher
Et l’arcade de ses sourcils de mon cœur s’est emparée

MEDJNUN :
Je sais bien que dangereux est de l’amour le destin
Rien ne m’en détournera, même si la mort est la fin
Son aspect m’a tant séduit, je ne sais plus mon chemin
À cet amour je me soumets et ne puis en voir la fin

LEYLI :
De mes pensées, de mes propos il est l’unique objet
À la beauté de ses traits à jamais j’ai succombé
Il a suffi d’un regard et mon âme s’est égarée
À subir cet amour si funeste je suis vouée
Les filles, les garçons s’approchent de Leyli et Medjnun et chantent.

LES FILLES :
Voyez ces enfants indociles, fuyant l’école, que font-ils
Qu’à votre père vienne la rumeur, votre châtiment, quel serait-il
Délaisser ainsi l’école, est-ce en vérité bien sage
Et tomber amoureux n’est pas encore de votre âge!

LES GARÇONS :
C’est l’amour, un lien d’amour
Douloureux, funeste amour
Les filles emmènent Leyli. Medjnun reste seul, assis. Entre son père.
LE PÈRE DE MEDJNUN :
Rossignol, au jardin tu sèmes l’émoi
Et nul ne se réjouit de ton état
Ouvre ton cœur, daigne parler à ton père
Et révèle-nous ce troublant mystère
Qui à ce point a pu te décevoir
Qui t’a plongé dans un tel désespoir
Que cherches-tu, errant sur ce chemin
Quelle est la cause de cet état chagrin
S’il faut, jusqu’au-delà des mers j’irai
Parle à ton père, mon fils, j’ordonnerai

MEDJNUN :
Noble vieillard inquiet de mon malheur
N’implore pas l’aide du Créateur
Si la raison en demander tu n’oses
Sache, de mon désarroi tu es la cause
Je ne savais ni le cours de ce monde
Ni la terre et le ciel qui se confondent
Insouciant et heureux je vivais
Et de beauté ni d’amour ne rêvais
Entre la mère de Medjnun.

LA MÈRE DE MEDJNUN :
Repos de mon âme, lumière de mes yeux
Unique enfant, bonheur de tes aïeux
Tu es libre de désirer l’amour
Et nous te viendrons en aide en retour
Mille tribus peuplent cette contrée
Et dans chaque lignée, mille beautés
Chacune nous verrons, pour ton plaisir
Afin de satisfaire à ton désir
À l’avis de tes parents soumets-toi
Et en cet instant, mon fils, réjouis-toi

MEDJNUN :
Père et mère qui m’avez donné le jour
Mon âme, mon cœur sont à vous pour toujours
Je vous l’avoue, je ne suis plus le même
Leyli a su m’émouvoir et je l’aime
Elle m’a emprisonné bien malgré moi
Hélas, comment vous dire mon émoi
Elle est l’objet, la cause de mon mal-être
Et de mon destin je ne suis plus maître
Il me faut aller dans cette aventure
Car je ne puis plus changer ma nature

LE PÈRE DE MEDJNUN :
Ne résiste pas à la voie qui t’est tracée
Oui, l’amour t’a touché, le monde entier le sait
Son visage paraît beau comme la lune, pourtant
Bien dur est, je le sais, le destin qui t’attend
Les chaînes de la passion vont te tourmenter
Car tout être épris ne peut que se lamenter

TRIO : LE PÈRE DE MEDJNUN, LA MÈRE DE MEDJUN, MEDJNUN
LE PÈRE DE MEDJNUN :
Allons, mon Geys, rentrons chez nous

MEDJNUN :
Mon père, ma mère, cet amour me rendra fou

LE PÈRE DE MEDJNUN :
J’irai pour toi obtenir la main de Leyli

MEDJNUN :
Mon père, ma mère, cet amour me rendra fou

Traduit par Shirin Melikoff

——

BİRİNCİ PƏRDƏ.
BİRİNCİ ŞƏKİL.
Pərdə açilır. Məktəbə yaxın bir çəmənlik. Məcnun Leylinin yolunu gözləyir. Mahur-hindi çalmır

MƏCNUN:
Yandı canım hicr ilə, vasli-ruxi-yar istərəm,
Dərdi-məndi firqətəm, dərmani-didar istərəm.
Bülbüli-zarəm, deyil bihudə əfqan etdiyim,
Qalmişam nalan qəfəs qeydində, gülzar istərəm.

LEYLİ:
Eşq dəminə giriftar olalı zar olubam,
Nə bəladır ki, ona böyla giriftar olubam,
Qüdrətim yox ki, qılam kimsəyə şərhi-qəmi-dil,
Öylə kim arizeyi-hicrlə bimar olubam.
Şikəsteyi-Fars çalınır. Məcnun Leyliyə yaxınlaşir.

MƏCNUN:
Gördüm ol xurşidi-hüsnün ixtiyarım qalmadı
Sayə tək bir yerdə durmağa ixtiyarım qalmadı
Rahi-eşq içrə mənə ancaq fəna məqsud idi
Şükr kim məqsudə yetdim, intizarım qalmadı.

LEYLİ:
Yar hali-dilimi zar bilibdir, bilirəm
Dili-zarımda nə kim var bilibdir, bilirəm,
Mən nə hacət ki qılam şərh ona dərdi-dilimi,
Qamu dərdi-dilimi yar bilibdir, bilirəm.

LEYLİ VƏ MƏCNUNUN DUETİ:
Ah eylədiyim sərvi-xuramanın üçündür,
Qan ağladiğım qönçeyi xəndanın üçündür.
Sərgəstəliyim kakili müşkinin ucundan
Aşüftəliyim-zülfi-pərişanın üçündür.

MƏCNUN:
Paybənd oldum səri-zülfi-pərişanını görüb,
Nitqdən düşdüm ləbi lə’li-dürəfşanını görüb,
Oda yandı şəm’vəş canım baxıb rüxsarına
Çərxə çəkdim düdi-dil sərvi-xuramanın görüb.

LEYLİ:
Könlüm açılır zülfi-pərişanını görcək,
Nitqim tutulur qönçeyi-xandanını görcək.
Baxdıqca sənə qan saçılır didələrimdən,
Bağrım dəlinir navəki-müjganını görcək.

MƏCNUN:
Bildim təriqi-eşq xətərnakdır, vali,
Mən dönməzəm bu yoldan, ölüm olsa qayəti.
Qəddin həlakiyəm, düşə bilməm ayağına,
Bir dərdə düşmüşəm ki, bulunmaz nəhayəti.

LEYLİ:
Ey hər təkəllümüm xəti səbzin hekayəti!
Virdim həmişə məshəf.-rüxsarın ayəti!
Bəs kim səni görəndə gedər məndən ixtiyar,
Gəlməz bəyanə möhnəti eşqin şikayəti.
Qızlar və oğlanlar Leyliyə və Məcnuna tərəf gəlib oxuyurlar:

QIZLAR :
Ah, görün bu azğınlar dərsdən qaçib nə edirlər bax!
Nagah, olsa atanız işdən agah neylərsiz əgər versə cəza
Layiqdirmi sizə dərsdən qaçmaq?
Dərsdən qaçaraq aşiq olmaq?

OĞLANLAR:
Bu bir yara bənd olmuş aşiq
Dərdli aşiq, qəmli aşiq.
Qızlar Leylini aparırlar. Məcnun tək qalıb bikef oturur. Məcnunun atası gəlir. « Çahargah » çalmır.

MƏCNUNUN ATASI:
Ey bülbüli-bustani-bidad
Hərgiz ravişindən olmasım şad.
Hali dilini mənə bəyon et!
Əsrari-nihanini bəyan et,
Kim aldı alindən ixtiyarın?
Kim eylədi tirə ruzigarın?
Na seyrdəsən, sənə tələb nə?
Bu naleyi-zarinə səbəb nə?
Dəryada isə sənə düri-kam,
Sən söylə, mən eyləyim sərəncam

MƏCNUN:
Ey piri-şikəstə halu-naşad,
Tanrıyçün alimdən eyləmə dad.
Demə ki, nədir bu macəralar
Səndən mənə yetdi bəlalar.
Mən bilməz idim qəmi-cəhani,
Təşvişi-zaminü asimani,
Bilməzlik ilə xoş idi halim,
Nə hüsn, nə eşq idi xəyalim.
Məcnunun anası gəlir. Müxalif çalmır.

MƏCNUNUN ANASI:
Ey rahəti-canü nuri-didəm!
Fərzəndi-yeganeyi güzidə!
Məhbub həm istəsən, kəm olmaz,
Biz kim səniniz, sənə qəm olmaz.
Vardır bu həşəmdə min qəbilə
Hər taifə içrə min cəmilə,
Bir-bir qılalım qamu sənə ərz,
Yetsin yerinə bizə olan fərz.
Bizdən bu nəsihəti qəbul et!
Hər ləhzə bizi yetər mə’lul et!

MƏCNUN :
Ey ruhi rəvanım ata-ana! Kami-dilü canım ata-ana
Bildim bu işi özümə layiq Leyli sənəmə mən oldum aşiq,
Sonra olubam bu işdən agah,
Əmma nə deyim, nə söyləyim, ah!
Yoxdur bu işimdə ixtiyarım,
Zəbtimdə inani iqtidarım!
Əql oldu zəifü eşq qabib,
Xatir nigəran, nigar cazib
Mən yekcəhətəm təriqətimdə,
Təğyir işi yox cibillatimdə

MƏCNUNUN ATASI:
Can vermə qəmi-eşqə ki, eşq afəti candır
Eşq afəti can olduğu məşhuri-cahandır
Yaxı gôrnnzir surah mahvaglarin, am ma
Yax,i nazar etdikda, sarancami yainandir.
Eşq içra əzəb olduğun ondan bilirəm ki,
Hər kixmə ki, aşiqdir, işi ahü-fəğandır.

TRIO MƏCNUNUN ATASI, MƏCNUNUN ANASI, MƏCNUN :
MƏCNUNUN ATASI :
Durun gedək evimizə, Qeysim!

MƏCNUN :
Ata, ana, enşqin havası məni Məcnun edəcəkdir.

MƏCNUNUN ATASI:
Mən sənə Leylini gedib alıb istərəm.
MƏCNUN:
Ata, ana, enşqin havası məni Məcnun edəcəkdir .

Publicités

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s

%d blogueurs aiment cette page :